เดือนหกเสียงลมโหย่น.พัดโยนๆก่อไม่ไผ่
ฟังเสียงไก่ตี่ปีกฮ่องเสียงเด็กน่อยแอวแซว
เหลียวเบิ่งฟ่าสิคำแล่วบินกลับฮังแล่วฝูงนก
เสียงบักบกหล่นดั่งโป๊กใส่หัวคันไป่ใกล้
.
สุรีลอยต่ำเตี้ยอาลัยนำพุสาวเพิน เด้หนอ
บ่มีเงินแตงน่องมาเคียงเว่ากอดนอน
ได้แตกอดหมอนข่างแทนนางหัวใจเปลี่ยว...
โอ๊หนอดอกกระเจียว ไผสิเหลียวเบิ่งเจ้า...เขาซังฮ่ายกั่วปลิง
.
พอแต่เหลียวเห็นหน่า พออยากขึงแดดหย่าสูบใส่...โอ๊ยหนอ
สิได้ตายแข่แหล่คือปลิงน้ำซางเป็น
ผัดยามต่ายตีปากอ้ายาสูบเขาฮายลง
มันสิเหลียจังใด๋ อั่นกะลาปลิงค่าว
.
คิดฮอดสาวใจบ่ห่าว โอ่หนอเฮารูปบ่ลอ
เงินบ่พอซำเจ้าสิสมเกี้ยวเกี่ยวใจ
ขั่นมิเงินล้านไว่ได้ลูบไวทุกหมองวา....พุฟังเอ้ย
ย่อนผลาต่ำเตี้ย เลยบ่ได้กวยตีน
.
มองสุรีย์ต่ำฟ้า ใกล้เวลาสิมืดค่ำ...โอยเด้น้อ
เลยมอบคำต่ำต่อย ผญาหย่อยกล่าวมา
เว่าแล่วเมือยเทิงล่า ความรักมันหนักใจ
กะจักสิมีพุใด๋...ฮักคนจนคึจังอ้าย
.
ละหน่า

สวัสดีพีน่องชาวอิสานบ้านป่า
ลูกซาวนาปลูกฝ่ายเทิงปั่นด้ายเลี่ยงงัว
อันผญาข่อยนี่บ่มีครูสิสอนสั่ง...นี่แหล่ว
ได้แต่ฟังเพินเว่า สิลองเว่าเบิงจักคำ
นี่นา...
,
อันวาโตข่อยนี่ซื่อวา"เจียว"นักกลอนใหญ่
ภาษาไทยเก่งค่อง คนเขาย่องเบิดเมือง
เทียวไปจาปากเว่าเหลาคำทุกหนแห่ง....
ซังกะแซงซงป้อย กะย่อนข่อยบ่ย่านคน
.
เจียวซือนี่คือพุซายทั้งแท่ง....เด้อส่ะละ่ะล่ะเดียวเกิดเข่าใจผิด
กล้ามคือจังแรมโบ้ พุงขี่โผ่พุงบ่มี
สี่สิบปีเฒ่าเติบ ...โตหนังสือใส่แว่นส่อง (ตาฟางแล่ว)
จังอ่านค่องครบฮู่ เห็นจาแจ้ง ดอกพุสาว
.
สี่สิบปีบ่เคยพ่อขาขาวเกี้ยงอองตอง...นางเอ๊ย
ไว่กอดอุ่นกอดเอ้า ซุแลงหั่นอ้ายนบ่เคย
บ่เคยถูคิงเกี้ยง สาวใด๋ยามแลงคำ
ลูบแต่แลงจ่นแจ้ง ตะแคงเว่า...อ้ายบ่เคย
.
มามื่อนี่มาได้จาปากเว่า คึผีจ๋อกะยังวา
ฮาบุญส่งเทียได้ พ่อเจ้าแมนพุงาม
มาไว่เป่นคู่แข่น แฟนเคียง แนบคิงอุ่น ้บิงเด้
ซาตินี่ขั่นแม่นอ้ายพ่อ สิบ่ท่อ....นำเบิดคืน
.
เด้ละนาง เด้ละคำ เ โอ่ ๆๆๆๆๆ โอ๊ โอๆๆๆๆๆ
.
พุสาวเอ้ย
.
ดอกกระเจียว

ขวัญใจวัยหวาย

ภาพเมียในฝัน

รูปหมา

สมาชิกแปลกหน้า หมากรุงเทพฯกับหมาบ้านนอกมาเจอกัน

สมาชิกแปลกหน้า หมากรุงเทพฯกับหมาบ้านนอกมาเจอกัน

คนรูปหล่อ